Uziemienie a zdrowie

Zadanie uziemienia elektrostatycznego liczy na ograniczeniu ryzyka powstania wybuchu palnych substancji, na koniec przeskoku iskry elektrostatycznej. Powszechnie wprowadza się go w zakresie transportu i obróbki palnych gazów, proszków i cieczy.

Uziemienie elektrostatyczne może liczyć różną postać. Najpopularniejsze oraz nieco skomplikowane modele wznoszą się z zacisku uziemiającego i z przewodu. Bardziej mocne i rozbudowane technologicznie są wyposazone w organizm ochron stanu uziemienia, dzięki któremu dopuszczalne jest dozowanie lub transport produktu, wtedy kiedy uziemienie zostało w właściwy sposób podpięte.

Uziemienia elektrostatyczne najczęściej są stosowane w ciągu załadunku lub rozładunku cystern kolejowych, drogowych, zbiorników, beczek, tzw. big-bagów czy elementów instalacji procesowych.

W sukcesu napełniania lub opróżniania zbiorników o innej zawartości (np. zbiorników z proszkami, granulatami, cieczami) mogą powstać groźne naładowania elektrostatyczne. Źródłem ich powstawania prawdopodobnie żyć i mieszanie, pompowanie lub rozpylanie substancji łatwopalnych. Ładunki elektryczne powstają poprzez kontakt lub rozdzielanie się poszczególnych cząstek. Wielkość ładunku elektrycznego będzie ograniczona od własności elektrostatycznych powierzchni, które się ze sobą kontaktują. W wyniku bezpośredniego i szybkiego kontaktu z uziemieniem lub nienaładowanym problemem może powstać krótki impuls prądowy, jaki będzie dostrzegalny w formy iskry. Brak opieki nad rozładowaniem iskrowym może wywoływać zapłon mieszaniny alkoholi i powietrza, co świadczy eksplozję lub duży wybuch. Uziemienie elektrostatyczne "electrostatic earthing" eliminuje niebezpieczeństwo wybuchu, dzięki kontrolowanemu odprowadzaniu ładunków elektrostatycznych.